บทที่ 776 ฟ้าดินโกลาหล

นั่นก็หมายความว่า เทพมารฝ่ายต่างๆ ในปัจจุบันที่ดูเหมือนจะเป็นปัจเจกบุคคลแยกจากกัน แท้จริงแล้วได้หลอมรวมเป็นเจตจำนงแห่งต้นกำเนิดชั่วร้ายเดียวกันไปแล้ว

เทพมารแห่งกาลเวลาที่ควบคุมปีศาจทั้งสามแห่งภูเขาสือถัวหลิ่งในเวลานี้ เป็นเพียงตัวแทนที่เจตจำนงแห่งต้นกำเนิดชั่วร้ายส่งมาเท่านั้น

การชะล้างของสวรรค์เบื้องบนและพลังฟ้าดินยังคงดำเนินต่อไป

ในนั้น พลังฟ้าดินได้หลั่งไหลเข้าสู่ตราประทับแห่งวิถีสวรรค์อย่างเป็นธรรมชาติ โดยมีตราประทับแห่งวิถีสวรรค์เป็นแกนกลางในการหมุนเวียน ส่วนพลังที่มาจากสวรรค์เบื้องบนเหล่านั้น กลับถูกพลังที่มองไม่เห็นขุมหนึ่งกีดกันออกไปอยู่ตลอดเวลา

ตามคำกล่าวของปีศาจทั้งสามแห่งภูเขาสือถัวหลิ่ง ร่างกายของเขาดูเหมือนจะถูกต้นกำเนิดมิติสวรรค์แอบปกป้องอยู่อย่างลับๆ