บทที่ 784 ไฟซานเม่ย

ในตอนแรก หงไหเอ๋อร์ยังไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก

แต่เมื่อใช้สัมผัสเทวะรับรู้ แววตาก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากดูแคลน กลายเป็นงุนงง และกลายเป็นตกตะลึงในที่สุด ร่างทั้งร่างค่อยๆ ตกอยู่ในภวังค์ความหลงใหล เขานั่งขัดสมาธิลงตรงหน้าปรมาจารย์เต๋าโดยไม่รู้ตัว ราวกับได้เข้าสู่สภาวะรู้แจ้งอะไรบางอย่าง

อู๋เสียนยิ้มบางๆ ดูเหมือนว่าข้อสันนิษฐานของเขาจะถูกต้อง

สิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลแต่กำเนิดอย่างหงไหเอ๋อร์ โดยแก่นแท้แล้วก็คล้ายคลึงกับสิ่งมีชีวิตต่างมิติในอดีต พวกเขามีความยืดหยุ่นในการปรับตัวสูงมาก และสามารถถูกพลังของม้วนภาพหล่อหลอมได้เช่นกัน

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายต้นกำเนิดแห่งไฟที่กำลังก่อตัวขึ้นภายในร่างกายของหงไหเอ๋อร์ ไม่ต้องคิดก็รู้ว่า จะต้องเป็นไฟซานเม่ยอย่างแน่นอน