บทที่ 810 พระผู้มีพระภาคกษิติครรภ์

"พลังอะไรกัน ทำไมข้าถึงไม่เห็นรู้เรื่องเลย" เสี่ยวตี้จื่อทำหน้างุนงง ท่าทางดูซื่อบื้อน่าเอ็นดู

ยังไม่ทันที่เขาจะได้สติตอบสนองว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ได้ยินน้ำเสียงอันน่าเกรงขามของอู๋เสียนดังกึกก้องขึ้นมา "มา ท่องตามฉัน นรกไม่ว่างเว้น ขอสาบานจะไม่ตรัสรู้เป็นพุทธะ"

แม้เสี่ยวตี้จื่อจะยังงงๆ อยู่บ้าง แต่ก็ยอมอ้าปากท่องตามอย่างว่าง่าย

"เสียงดังหน่อยสิ ให้มันดูมีพลังหน่อย" อู๋เสียนพูดอย่างหงุดหงิด "ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป แกไม่ใช่แค่สัตว์เทพตี้ทิงธรรมดาอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นพระผู้มีพระภาคกษิติครรภ์ตัวจริงเสียงจริง"

"อะไรนะ" เสี่ยวตี้จื่อทั้งตื่นตระหนกและหวาดกลัว "ลูกพี่อย่าล้อเล่นสิ ผู้น้อยอย่างข้าจะมีคุณธรรมความสามารถอะไรถึงเพียงนั้น"