บทที่ 833 ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลโลหิต

สองปู่หลานอดทนรออยู่ครู่หนึ่ง

เพียงเห็นว่าท่ามกลางระลอกคลื่นสีเลือดในความว่างเปล่าเบื้องหน้า จู่ๆ ก็มีคลื่นโลหิตสาดซัดทะลักออกมา จากนั้นก็ควบแน่นกลายเป็นบานประตูอันวิจิตรตระการตา เมื่อคนเผ่าอาชูร่าเห็นดังนั้น ก็พากันไปอออยู่ทั้งสองฝั่งของประตู เพื่อรอต้อนรับอย่างนอบน้อม

ตามมาติดๆ ก็เห็นชายชราที่คุ้นเคยผู้หนึ่งเหยียบย่างแม่น้ำโลหิตเดินออกมาจากประตู ซึ่งก็คือปรมาจารย์หมิงเหอนั่นเอง

"ก่อนหน้านี้เป็นร่างจำแลงจริงๆ ด้วยสินะ" อู๋เสียนหรี่ตาลง

เมื่อเทียบกับปรมาจารย์หมิงเหอก่อนหน้านี้แล้ว กลิ่นอายของปรมาจารย์หมิงเหอที่อยู่ตรงหน้านี้น่าสะพรึงกลัวกว่าหลายเท่าตัวนัก