บทที่ 845 ต้นไม้โลกแห่งความมืด

เซวียหลิงหลิงดึงสติกลับมา จู่ๆ ก็เอ่ยปากถามขึ้นว่า "จริงสิ ก่อนหน้านี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า ทางฝั่งวิถีอสูรดูเหมือนจะมีปัญหาอะไรบางอย่างนะ"

"งั้นหรือ มีปัญหาอะไรล่ะ" อู๋เสียนสอบถามด้วยความสงสัย พร้อมกับเล่าเรื่องของปรมาจารย์หมิงเหอให้ฟังอย่างคร่าวๆ ไปด้วย

เมื่อได้ยินดังนั้น เซวียหลิงหลิงถึงได้เข้าใจกระจ่างแจ้ง "มิน่าล่ะ แต่ตาแก่นั่นก็ไม่ได้จัดการง่ายขนาดนั้นหรอก เมล็ดพันธุ์ต้นกำเนิดได้ฝังรากลึกลงไปในวิถีอสูรของปรโลกแล้ว"

"..." มุมปากของอู๋เสียนกระตุกยิก รู้สึกขบขันจนหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ลง

ก็ว่าอยู่ ปรมาจารย์หมิงเหอจะเป็นพวกยอมสละชีพเพื่อความถูกต้องได้อย่างไร ที่แท้ก็เตรียมทางหนีทีไล่ให้ตัวเองไว้ตั้งนานแล้วนี่เอง