บทที่ 855 รวบรวมเทพมารแห่งความโกลาหล

"หมายความว่า ในตอนนั้นเทพมารแห่งพละกำลังไม่ได้ทำลายล้างพวกเราจนหมดสิ้นงั้นหรือ" เทพมารแห่งเหตุและผลถามด้วยความตกใจและสงสัย

"ถูกต้องครับ" อู๋เสียนพยักหน้าอย่างจริงจัง "มหาเทพผานกูไม่เคยลืมเลือนคุณูปการของทุกท่าน และไม่ได้ผูกขาดความดีความชอบในการเบิกฟ้าแยกดินไว้เพียงผู้เดียว ส่วนทะเลเห็ดดึกดำบรรพ์และเผ่าเชื้อรา ก็คือหลักฐานยืนยันถึงการเคยดำรงอยู่ของทุกท่านครับ"

สิ้นเสียงคำกล่าว เทพมารแห่งความโกลาหลทั้งหมดที่อยู่ในเหตุการณ์ก็พากันตกอยู่ในความเงียบงัน สีหน้าของแต่ละคนล้วนซับซ้อนยิ่งกว่าใคร

ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกเขามองว่าหายนะเบิกฟ้าแยกดินในตอนนั้นคือการแข่งขันแบบผู้ชนะเป็นเจ้า ผู้แพ้เป็นโจร และผู้ชนะกินรวบทุกอย่าง ดังนั้นจึงเต็มไปด้วยความเคียดแค้นและไม่ยินยอมต่อเทพมารแห่งพละกำลังอย่างผานกูมาโดยตลอด

แต่สุดท้ายแล้ว กลับกลายเป็นว่าพวกเขาเอาใจคนพาลไปวัดใจวิญญูชนเสียเอง