บทที่ 857 การต่อสู้แห่งวิถีมาร

ทั่วทั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เผ่ามารตกอยู่ในสภาพราวกับวันสิ้นโลกในชั่วพริบตา

ยอดฝีมือเผ่ามารหลายคนยังคิดจะต่อต้าน แต่กลับถูกเอ้อร์หลางเจินจวินกดลงไปบดขยี้กับพื้น

ในจังหวะสำคัญ กลิ่นอายทำลายล้างฟ้าดินขุมหนึ่งก็ปะทุขึ้นมาจากเบื้องล่าง ปราณมารอันมหาศาลหลอมรวมเข้ากับปราณชั่วร้าย กลายเป็นร่างเงาที่บดบังฟ้าดิน เผชิญหน้ากับอู๋เสียนด้วยใบหน้าดำทะมึน

เขาคือมารบรรพชนหลัวโหว

ช่างเป็นกลิ่นอายที่น่ารังเกียจจริงๆ มารบรรพชนหลัวโหวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา พลังของเจ้าคนบุ่มบ่ามนั่นทำไมถึงได้ตามหลอกหลอนไม่เลิกราเสียที