บทที่ 866 เมล็ดพันธุ์ต้นกำเนิดผานกู

ท่ามกลางความเลื่อนลอย จู่ๆ อู๋เสียนก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ความโกลาหล ทารกยักษ์ ทารกยักษ์ที่ฟักตัวอยู่ท่ามกลางความโกลาหล นี่ นี่ นี่... นี่มันตำนานเทพเจ้าของผานกูไม่ใช่หรือ

เพียงแต่ไม่ใช่เวอร์ชันของระบบบรรพกาลในยุคหลัง แต่เป็นเวอร์ชันตำนานเทพเจ้าที่ดั้งเดิมที่สุด ความโกลาหลเปรียบเสมือนไข่ไก่ ผานกูฟักตัวและตื่นขึ้นมาจากความโกลาหล จากนั้นก็ใช้ขวานจามเบิกความโกลาหลออก

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ อู๋เสียนก็อดไม่ได้ที่จะหายใจถี่กระชั้นขึ้นมา

หรือจะบอกว่า สิ่งที่คุณพ่อคุณแม่ฝังเอาไว้ในร่างกายของคุณปู่ในตอนนั้น ก็คือเมล็ดพันธุ์ต้นกำเนิดของผานกู