บทที่ 96 เทพสวรรค์จุติ

ห้วงมิติบิดเบี้ยว ไม่ต่างจากการเข้าไปในดันเจี้ยนม้วนภาพ

สมาชิกสโมสรราชาผีนำโดยอู๋เสียน โจวฉี และหวังเสี่ยวชง ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางฉากหลังอันกว้างใหญ่ของแนวป้องกันมิติเครื่องจักรกล

ตูม! ตูม! ตูม!...

เสียงปืนใหญ่ที่ดุดันกึกก้องไปทั่วทั้งภายในและภายนอกแนวป้องกันมิติ เหล่าสัตว์ประหลาดเครื่องจักรกลเป็นกลุ่มเป็นก้อนต่างพุ่งทะยานไปมาทั่วสนามรบ

เสียงสัญญาณเตือนภัยดังระงมไปทั่วหูของทุกคน กลิ่นดินปืนที่เข้มข้นอบอวลไปในอากาศ

ในเสี้ยววินาทีนั้น ทุกคนต่างถูกบรรยากาศนี้กระตุ้นจนฮึกเหิม

สมรภูมิมิติเครื่องจักรกลประกอบด้วยป้อมปราการทั้งหมดแปดแห่ง แต่ละแห่งคือจุดเก็บคะแนน ขอเพียงสามารถปกป้องป้อมปราการไว้ได้ ก็จะได้รับคะแนนสมรภูมิให้กับสโมสร

"ฉันจะไปชิงป้อมปราการมาที่หนึ่งก่อน พวกนายจัดการกันตามสบายเลย!"

เมื่ออู๋เสียนออกคำสั่ง โจวฉีและหวังเสี่ยวชงต่างก็นำทีมสมาชิกแยกย้ายกันไปยึดป้อมปราการแห่งอื่นๆ

ในเวลาเดียวกัน นักแข่งและทีมจากสโมสรอื่นต่างก็รีบเร่งไปยังป้อมปราการแต่ละแห่งในทันที

ลีกระดับแกนทองแดงอนุญาตให้ใช้ม้วนภาพระดับแกนทองแดงเท่านั้น

และในฐานะที่อู๋เสียนลงแข่งในฐานะนักวาดม้วนภาพ เขาจึงไม่สามารถปลดปล่อยแผนภาพเทพออกมาได้ มิเช่นนั้นจะถูกระบบตัดสินให้ออกจากการแข่งขันในทันที

ท้ายที่สุดแล้วนี่คือลีกของผู้ใช้พลังวิญญาณ ไม่ใช่ลีกของนักวาดม้วนภาพ

กระบี่บินคู่กายกิ่งกุ้ยฮวานั้นใช้ไม่ได้ จึงทำได้เพียงใช้พี่ชายเสาเหล็ก (ออพติมัส) มาเป็นพาหนะชั่วคราวในสนามรบไปก่อน

"ว่าแต่... เทพเจ้าแห่งโชคลาภจะนับว่าผิดกติกาไหมนะ?"

ระหว่างที่กำลังมุ่งหน้าไปยังป้อมปราการที่ใกล้ที่สุด อู๋เสียนก็นึกถึงคำถามที่จริงจังขึ้นมาข้อหนึ่ง

รอยประทับแห่งชีวิตสีเลือดนั้น นับว่าเป็นม้วนภาพระดับไหนกันแน่?

แต่ถึงอย่างไรนี่ก็คือนัดเปิดสนามของสโมสร อู๋เสียนจึงไม่กล้าเสี่ยงมากนัก หากถูกตัดสินให้ออกจากการแข่งขันคงน่าขายหน้าไม่น้อย

เอาไว้คราวหน้าค่อยลองดูน่าจะปลอดภัยกว่า

เผื่อว่าเทพเจ้าแห่งโชคลาภจะสามารถใช้ในสนามรบได้จริงๆ คงได้สนุกกันแน่

"เฮ้ย!"

จู่ๆ ปืนใหญ่พลาสม่าลูกหนึ่งก็พุ่งลงมาจากฟ้า

ตูม!

พี่ชายเสาเหล็กในร่างรถบรรทุกหลบหลีกได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็ยังถูกคลื่นกระแทกจนพลิกคว่ำกลิ้งไปมา ก่อนจะกลับคืนร่างเป็นพี่ชายเสาเหล็กในที่สุด

อู๋เสียนยืนอยู่บนไหล่ของพี่ชายเสาเหล็ก สายตาทอดมองไปข้างหน้า

พบว่าสัตว์ประหลาดเครื่องจักรหนักที่แบกปืนใหญ่พลาสม่าขนาดกลางไว้บนหลังกำลังพุ่งตรงมาหาเขา

โชคยังดีที่เป็นสมรภูมิระดับแกนทองแดง เลเวลของสัตว์ประหลาดมิติซ้อนทับจำลองเหล่านี้จึงไม่สูงนัก

พี่ชายเสาเหล็กที่มีระดับสี่ดาวครึ่งพุ่งเข้าปะทะตรงหน้า หลบหลีกการโจมตีจากปืนใหญ่พลาสม่าอย่างคล่องแคล่ว ขวานพลังงานในมือฟาดฟันลงไป บดขยี้กระบอกปืนบนตัวสัตว์ประหลาดตัวนั้นจนแตกกระจายในทันที

สัตว์ประหลาดเครื่องจักรพวกนี้มีดีแค่ปืนใหญ่พลาสม่านั่นแหละ เมื่อไม่มีมันแล้ว ก็เป็นเพียงกระสอบทรายโลหะดีๆ ในสายตาของพี่ชายเสาเหล็ก

หลังจากจัดการสัตว์ประหลาดเครื่องจักรหนักได้ พี่ชายเสาเหล็กก็วิ่งตะบึงไปจนถึงใกล้ป้อมปราการ

บริเวณทางเข้าป้อมปราการที่เต็มไปด้วยร่องรอยความเสียหาย มีสัตว์ประหลาดเครื่องจักรจำนวนมากกำลังหลั่งไหลเข้ามา

และภารกิจของอู๋เสียนก็คือการชิงอำนาจควบคุมป้อมปราการแห่งนี้กลับคืนมา พร้อมทั้งสกัดกั้นกองทัพสัตว์ประหลาดมิติเครื่องจักรกลที่ตามมาสมทบ

ตูม! ตูม! ตูม!

พี่ชายเสาเหล็กมือหนึ่งถือปืนพลาสม่า อีกมือหนึ่งถือขวานพลังงาน ราวกับจูล่งที่เข้าปะทะกองทัพในสนามรบฉางปั่น

ทว่าจำนวนสัตว์ประหลาดเครื่องจักรมีมากเกินไป ไม่สามารถฆ่าให้หมดได้ในระยะเวลาอันสั้น

"อี้หั่วซิงจวิน ถึงเวลาที่คุณต้องออกโรงแล้ว!"

สิบแม่ทัพยมโลกล้วนเป็นระดับแกนเงิน หากจะใช้จริงๆ ก็ทำได้เพียงใช้ม้วนภาพคัดลอกระดับแกนทองแดงที่มีอยู่ในมือเท่านั้น

แต่การเผชิญหน้ากับฉากทัศน์เช่นนี้ มันไม่ได้ให้ผลลัพธ์ที่คุ้มค่าเท่าไหร่นัก

ต้องรู้ไว้ว่าในการแข่งขันลีกนั้นมีการห้ามใช้ผลึกพลังวิญญาณและยาเพื่อฟื้นฟูพลัง ดังนั้นการใช้พลังวิญญาณให้น้อยลงแต่ได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าจึงสำคัญมาก

แม่ทัพวัวหน้าและแม่ทัพผี แม้จะเป็นพวกมีพละกำลังมหาศาลที่รับมือสัตว์ประหลาดเครื่องจักรได้ แต่ประสิทธิภาพในการใช้พลังวิญญาณนั้นต่ำเกินไป

ถึงเวลาที่ 【อี้หั่วซิงจวิน】 ซึ่งเป็นสายโจมตีหมู่ต้องออกโรงแล้ว

แม้ว่าอี้หั่วซิงจวินจะมีเพียงระดับแกนทองแดง แต่ในฐานะผู้เล่นระดับสูงแล้ว การได้มาปรากฏตัวในสนามรบของลีกผู้ใช้พลังวิญญาณนี้ ไม่ต่างอะไรกับการที่เทพสวรรค์จุติลงมา

ทันทีที่อี้หั่วซิงจวินที่มีม่านแสงกลุ่มดาวหนุนหลังปรากฏตัวขึ้น เขาก็ได้แสดงให้เห็นแล้วว่าคำว่า "บดขยี้" นั้นเป็นอย่างไร

ฟึ่บ! ฟึ่บ!

ร่างของอี้หั่วเสอมีเปลวเพลิงหมุนวนรอบกาย และควบแน่นกลายเป็นปีกเพลิงสีแดงเข้มที่ด้านหลัง

ในจังหวะที่กางปีกออกไปนั้น ก็ได้ปลดปล่อยเพลิงพิษที่มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงออกมาเป็นวงกว้าง

เหล่าสัตว์ประหลาดเครื่องจักรจำนวนมากถูกไฟแผดเผาทันที ร่างกายและชิ้นส่วนต่างๆ ถูกกัดกร่อนและหลอมละลายจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เพียงชั่วครู่ อู๋เสียนก็สามารถบุกทะลวงเข้าไปถึงทางเข้าป้อมปราการได้สำเร็จ และเปิดโหมด "หนึ่งคนต้านหมื่นทัพ"

การแสดงอันน่าทึ่งของอู๋เสียนในครั้งนี้ ได้ถูกถ่ายทอดผ่านโปรเจกเตอร์ในสนามแข่ง ส่งตรงสู่สายตาของชาวเมืองเย่าหยางนับไม่ถ้วน

ในห้องไลฟ์สดต่างๆ เหล่าผู้กำกับรายการต่างพร้อมใจกันหันกล้องไปที่อู๋เสียน

แชทในไลฟ์สดเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง ทั้งคำอุทานและเครื่องหมายคำถามพุ่งกระจายไปทั่ว

ทางฝั่งสโมสรราชาผี เซวียหลิงหลิงมองดูอู๋เสียนที่เปรียบดั่งเทพสวรรค์จุติในไลฟ์สด นอกจากจะทึ่งในพลังการต่อสู้อันแข็งแกร่งของม้วนภาพอี้หั่วเสอแล้ว เธอยังอดไม่ได้ที่จะหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ว่า "เปิดเผยม้วนภาพระดับสูงออกมาตรงๆ เลยเหรอ? จำเป็นต้องขนาดนี้เลยเหรอ?"

แม้ว่านัดเปิดสนามครั้งนี้จะสำคัญ แต่ขอเพียงอันดับสุดท้ายไม่ขี้เหร่จนเกินไปก็น่าจะพอแล้ว

ไม่นึกเลยว่าศิษย์รักจะทุ่มเทถึงเพียงนี้

"แต่ก็นะ ม้วนภาพระดับสูงของศิษย์รักนี่มันดุดันจริงๆ!"

เซวียหลิงหลิงนั่งขบเมล็ดทานตะวันไปพลางครุ่นคิดไปพลาง

หรือว่าเธอควรจะลองหาวัสดุไปขอซื้อผลงานจากศิษย์รักดูสักชุดดีนะ?

แต่การที่อาจารย์ต้องไปใช้ม้วนภาพของลูกศิษย์มันจะไม่ดูขายหน้าไปหน่อยหรือ?

ในขณะเดียวกัน บรรดาประธานสโมสรใหญ่ๆ และนักแข่งระดับแกนเงินคนอื่นๆ ต่างก็เฝ้าติดตามผลงานของสโมสรราชาผีอยู่เช่นกัน

พลังการกดข่มที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งอู๋เสียนแสดงออกมาในขณะนี้ ทำให้เหล่าประธานสโมสรใหญ่ทั้งหลายต่างต้องตกตะลึง

"ม้วนภาพระดับสูง นี่คือม้วนภาพระดับสูงอย่างไม่ต้องสงสัย!"

ประธานสโมสรหลายคนจ้องมองหน้าจอด้วยความไม่อยากเชื่อ สีหน้าของแต่ละคนดูแปรปรวน

วันนี้พวกเขาตั้งใจมารวมตัวกันเพื่อจัดงานต้อนรับที่น่าจดจำให้กับสโมสรราชาผี ถึงขั้นยอมส่งม้วนภาพระดับสูงของตัวเองออกมา เพื่อเตรียมจะบดขยี้สโมสรราชาผีให้จมดิน

ทว่าการปรากฏตัวของอู๋เสียนได้ทำลายแผนการของพวกเขาจนหมดสิ้น

"ไม่ถูกสิ ภูตภาพวาดตัวนี้ไม่ใช่สายยมโลกแน่นอน!"

"เซวียหลิงหลิงไม่ใช่คนของสำนักฝึกหัดยมโลกหรอกเหรอ? ทำไมถึงมีม้วนภาพประเภทอื่นได้? แถมยังเป็นม้วนภาพระดับสูงอีกต่างหาก?"

ประธานสโมสรหลายคนรีบตรวจสอบข้อมูลของภูตภาพวาดตนนี้ในทันที

"หาไม่เจอ"

"เซวียหลิงหลิงเปลี่ยนไปศึกษาแนวคิดอื่นแล้วงั้นเหรอ?"

"เป็นไปไม่ได้ ถ้าเป็นแบบนั้นคงไม่ชื่อว่าสโมสรราชาผีหรอก"

"ประเด็นคือหาข้อมูลในเน็ตไม่เจอเลย เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ผลงานของนักวาดม้วนภาพคนอื่นในวงการ"

"คงไม่ใช่ผลงานของเจ้าเด็กนั่นหรอกนะ?" ประธานสโมสรเพลิงเทพทำสีหน้าประหลาด เนื่องจากเหตุการณ์ดันเจี้ยนเกาะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ก่อนหน้านี้ เขาจึงได้ตรวจสอบข้อมูลของอู๋เสียนมาโดยละเอียด ทำให้รู้ว่าอู๋เสียนเป็นลูกศิษย์ของเซวียหลิงหลิง

"หมายความว่ายังไง?" ประธานสโมสรคนอื่นๆ หันมามองประธานสโมสรเพลิงเทพด้วยความสงสัย

"เจ้าเด็กนั่นเป็นลูกศิษย์ของเซวียหลิงหลิง และเป็นนักวาดม้วนภาพคนหนึ่ง" ประธานสโมสรเพลิงเทพเฉลย "เพิ่งได้รับใบประกาศนักวาดม้วนภาพฝึกหัดมาไม่นานนี้ ตอนสอบประเมินระดับฝึกหัดก็ยังใช้เพียงม้วนภาพสายยมโลกที่วาดเองอยู่เลย"

เมื่อได้ยินดังนั้น บรรดาประธานสโมสรต่างทำสีหน้าประหลาดไปตามๆ กัน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าม้วนภาพที่ทรงพลังขนาดนี้จะมาจากฝีมือของคนหนุ่มคนหนึ่ง

"หากเป็นเช่นนั้นจริง พรสวรรค์และศักยภาพด้านการวาดม้วนภาพของเด็กคนนี้คงไม่แพ้เซวียหลิงหลิงเลย!"

"สามารถถูกเซวียหลิงหลิงรับเป็นลูกศิษย์ได้ แสดงว่าต้องมีพรสวรรค์อยู่บ้าง"

"ปัญหาคือเจ้าเด็กนี่โผล่มาจากไหน? นักเรียนวาดม้วนภาพจากห้องวาดภาพงั้นเหรอ?"

ประธานสโมสรเพลิงเทพทำหน้าแปลกๆ "ไม่ใช่จากห้องวาดภาพ จากที่ผมตรวจสอบดู เจ้าเด็กนี่ใช้ชีวิตอยู่ในย่านชุมชนแออัดมาโดยตลอด ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์กับตระกูลถังอยู่บ้าง เห็นทีจะเป็นแค่นักวาดม้วนภาพอิสระคนหนึ่ง

ตั้งแต่ฝากตัวเป็นศิษย์ของเซวียหลิงหลิง ฝีมือก็พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด"

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของเหล่าประธานสโมสรก็ยิ่งดูประหลาดมากขึ้นเรื่อยๆ

"โห~ ดูเหมือนพวกเราจะดูถูกแม่หนูเซวียหลิงหลิงคนนี้เกินไปเสียแล้ว" ประธานสโมสรจั้นเทียนกล่าวพลางมองหน้าจอไลฟ์สดอื่นๆ "ม้วนภาพของสโมสรราชาผีพวกนี้ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าที่พวกเราคาดการณ์ไว้เยอะเลย"

เหล่าประธานสโมสรต่างหันไปมอง

พบว่าทีมที่นำโดยโจวฉีและหวังเสี่ยวชงกำลังต่อสู้กับทีมของสโมสรอื่นได้อย่างสูสี

ม้วนภาพระดับล่างที่พวกเขาผลักดันหลักๆ นั้น ไม่สามารถสู้กับม้วนภาพสายยมโลกพวกนั้นได้เลย จะมีก็แต่เพียงม้วนภาพระดับสูงไม่กี่ชุดที่พวกเขาส่งลงมาสมทบเท่านั้นที่ยังพอจะมีความได้เปรียบอยู่บ้าง