บทที่ 109 ดาวเด่นแห่งมหาวิทยาลัยการเงินฮู่ตู

สีหมึกของราตรีค่อย ๆ ซึมแทรกด้วยสีเทาอมฟ้าอ่อนจาง ราวกับสีน้ำเงินครามที่ถูกน้ำสะอาดเจือจาง สีสันค่อย ๆ แผ่ขยายออกทีละน้อย

เมื่อเวลาผ่านไป แสงแรกสาดเข้ามาในหอพัก จางหยางพลิกตัวด้วยความง่วงงุน หลบเลี่ยงแสงสว่างของมัน

เดิมทีเขาไม่ใช่คนติดนอนตื่นสาย แต่จนใจที่มี “ลูกชาย” ไม่เอาไหนถึงสามคน ยืนกรานให้เขาช่วยชี้แนะและแก้ไขวิทยานิพนธ์

เนื่องจากใกล้ถึงช่วงเรียนจบ นักศึกษาปีสุดท้ายทุกคนจึงมีดาบสองเล่มแขวนอยู่เหนือศีรษะ นั่นคือวิทยานิพนธ์กับการสอบป้องกันวิทยานิพนธ์

สิ่งที่ควรกล่าวถึงก็คือ วิทยานิพนธ์แบ่งออกเป็นวิทยานิพนธ์เชิงวิชาการกับ “วิทยานิพนธ์จบการศึกษา”