บทที่ 151 การประมูลมื้อกลางวันกับบัฟเฟตต์ กระแสสังคมช่วงสุดสัปดาห์ยังคงร้อนแรง

เมื่อกลางวันและกลางคืนสลับเปลี่ยนกัน ขณะที่หัวกั๋วถูกปกคลุมด้วยรัตติกาลอันมืดมิด อีกฟากหนึ่งของมหาสมุทรอย่างรัฐเนแบรสกาในสหรัฐอเมริกาเพิ่งย่างเข้าสู่ช่วงเช้าตรู่

หลายคนอาจไม่เคยได้ยินชื่อรัฐเนแบรสกา ในการจัดอันดับ GDP ของรัฐต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกา รัฐนี้ก็ไม่ได้โดดเด่นอะไร ห่างชั้นจากรัฐแคลิฟอร์เนีย รัฐเท็กซัส และรัฐนิวยอร์กอยู่มาก จัดอยู่ในระดับกลางค่อนไปล่าง

แต่ถ้าพูดถึงเมืองโอมาฮา คาดว่าคงมีบางคนพอจะคุ้นชื่ออยู่บ้าง

เมืองโอมาฮาเป็นเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐเนแบรสกา และยังเป็นเส้นเลือดเศรษฐกิจสำคัญของรัฐ สาเหตุที่เมืองนี้มีชื่อเสียง ส่วนใหญ่เป็นเพราะเป็นที่พำนักระยะยาวของบัฟเฟตต์ นักลงทุนระดับตำนาน และเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทเบิร์กเชียร์ แฮททาเวย์

และเพราะมี “เทพแห่งหุ้น” อยู่ที่นี่ เมืองโอมาฮาจึงดึงดูดบุคลากรในแวดวงการเงินจำนวนมากให้มารวมตัวกัน จนได้รับการขนานนามว่า “วอลล์สตรีตขนาดย่อม”