บทที่ 157 สังคมธุรกิจ กลุ่มอาลีเข้าลงทุน

“คุณหม่า ในที่สุดคุณก็มาจนได้ เมื่อครู่ผมยังคุยกับคุณเฉาอยู่เลยว่า มูลค่าตลาดของเมทส์บอนเวจะทะลุหมื่นล้านหยวนได้ คุณคือผู้มีพระคุณคนสำคัญของผมจริง ๆ”

โจวเฉิงเจี้ยน ประธานเมทส์บอนเวผู้ไว้ผมแสกกลางเป็นมันเงาและยิ้มจนตาหยีเป็นเส้น ถือแก้วไวน์ทรงสูงสองใบเดินมาหยุดตรงหน้าหม่าอวิ๋น ก่อนพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไว้หน้ากันหน่อยนะคุณหม่า ชนแก้วกับลูกค้าปลายน้ำของคุณสักแก้ว”

คำว่า “ลูกค้าปลายน้ำ” สี่คำนี้อธิบายสถานะของหม่าอวิ๋นในใจโจวเฉิงเจี้ยนได้อย่างชัดเจน อีกทั้งความชื่นชมที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงของอีกฝ่ายยังทำให้หม่าอวิ๋นรู้สึกเป็นเกียรติอย่างคาดไม่ถึง เขาไม่มีเวลาคิดว่านี่เป็นกับดักหรือไม่ เพียงรับแก้วไวน์มาแล้วแสดงไหวพริบอันยอดเยี่ยมของตน

“ไวน์แก้วนี้ ผมต่างหากที่ควรดื่มคารวะคุณโจว”

เขากวาดตามองบรรดานักธุรกิจรอบตัว ก่อนพูดต่อว่า “ผมยังจำได้ราง ๆ ว่าเมื่อปี 2001 คุณโจวเชิญกัวฟู่เฉิงมาเป็นพรีเซนเตอร์ของแบรนด์ แล้วยังเซ็นสัญญากับโจวเจี๋ยหลุนให้ถ่ายโฆษณา ทำให้แบรนด์เมทส์บอนเวโด่งดังไปทั่วประเทศ”