บทที่ 189 พี่กระโดดตึกทุ่มหมดหน้าตัก กลุ่ม “เล่าปั้นจาง” แข็งแกร่ง

แม้เฉินซานหรงจะมีขนาดเงินทุนเพียงสิบกว่าล้านหยวน ไม่ถึงยี่สิบล้านหยวน อยู่ในระดับกลางค่อนไปล่างของวงการนักเก็งกำไรหัวกั๋ว แต่เขากลับรู้จักนักเก็งกำไรแถวหน้าหลายคนที่มีขนาดเงินทุนถึงพันล้านหยวน แถมยังนั่งกินข้าวด้วยกันเป็นประจำ

ทำไมเขาถึงมีเครือข่ายกว้างขวางขนาดนี้

เป็นเพราะมีทักษะด้านการเข้าสังคมสูงอย่างนั้นหรือ

ไม่ใช่!

ดังคำกล่าวที่ว่า เมื่อคนบ้านเดียวกันพบกัน ดวงตาย่อมคลอไปด้วยน้ำตา ชาวหัวกั๋วมีความผูกพันกับถิ่นกำเนิดอย่างแรงกล้า วงการต่าง ๆ จึงมักแบ่งกลุ่มกันตามภูมิภาค