บทที่ 138 ราชาจอมทะลึ่ง

หยางเฉียนชี้ไปที่หีบใบใหญ่สามใบที่วางอยู่บนพื้นพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "หีบสามใบนี้ ท่านต้องส่งมอบให้ถึงพระหัตถ์ของฝ่าบาทด้วยตัวเอง ห้ามให้ใครเปิดดูเด็ดขาด ส่วนพวกเชลยศึก ก็ให้นำตัวขุนนางและเชื้อพระวงศ์ซ่งหนูกลับไปด้วย"

จากนั้นหยางเฉียนก็รับกล่องหนังเสือมาจากมือของจางอวี่เมิ่งแล้วส่งให้จ้าวซิ่น พร้อมกับรอยยิ้ม "ฝากทูลองค์ชายเจี๋ยด้วยว่า ตอนนี้ข้า หยางเฉียน ประจำการอยู่ที่ชายแดน ไม่มีใจฝักใฝ่เรื่องในราชสำนัก ขอมอบของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ชิ้นนี้ให้แทนน้ำใจก็แล้วกัน"

"ได้ ข้าจะนำไปส่งให้ถึงมืออย่างแน่นอน"

พูดจบ จ้าวซิ่นก็เดินลงไปข้างล่าง สั่งรวมพลแล้วมุ่งหน้าสู่เมืองเฉาเสียนทันที ปีนี้สภาพอากาศแปรปรวน ไม่มีใครรู้ว่าหิมะจะตกเมื่อไหร่ หากหิมะตกหนัก การเดินทัพจะลำบากมาก อาจถึงขั้นมีทหารหนาวตายได้เลย

ในฐานะแม่ทัพใหญ่ หยางเฉียนต้องออกไปส่งด้วย เมื่อมองตามหลังจ้าวซิ่นที่ค่อยๆ ลับสายตาไป หยางเฉียนก็แสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ แผนของเซียวอวี้ถือว่ายอดเยี่ยมมาก แต่พลาดไปจุดเดียวตรงที่ไม่ควรใส่หนังเสือลงไปในรายการของขวัญ แบบนี้องค์ชายเจี๋ยถึงจะหลงกล