บทที่ 155 หม่าซั่ว (หอกขี่ม้า)

หลังจากสอบถามคนวงใน เซียวอวี้ก็นำองครักษ์ในหมู่บ้านเดินตามริมแม่น้ำไปจนถึงลำธารที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้

และแล้วเธอก็เห็นกระโจมหลังใหญ่กางอยู่ ตรงกลางมีปล่องไฟขนาดใหญ่โผล่ออกมา ซึ่งเป็นเตาถ่านที่หมู่บ้านของพวกเธอผลิตขึ้นมาเองอย่างแน่นอน

ทุกคนลงจากม้าแล้วเดินเข้าไปในกระโจม ทันทีที่เข้าไป สายตาทุกคู่ก็จับจ้องมาที่เธอ เพราะเสื้อคลุมขนมิงค์แบบมีฮู้ดใบใหญ่ปิดบังใบหน้าของเซียวอวี้ไว้มิดชิด

"เจ้าเป็นใคร?" องครักษ์ในกระโจมลุกขึ้นถาม

"พี่หู่ พี่ฮวาไฉ อารมณ์ดีกันจังนะ อากาศหนาวขนาดนี้ ยังมีกลิ่นเนื้อย่างหอมฉุยลอยออกไปนอกกระโจมเลย" เซียวอวี้ไม่สนใจองครักษ์ เธอถอดฮู้ดออกแล้วยิ้มทักทาย