บทที่ 178 เตรียมตัวออกเดินทาง

เสี่ยวฮั่วประคองกล่องทองคำไว้ในมือ สมองขาวโพลนไปหมด "ร้อยตำลึงทอง? ข้าคือใคร ข้าอยู่ที่ไหนเนี่ย?"

"อ้อ! จริงสิ เจ้านี่มีชื่อว่าอะไร?"

หลังจากถูกหยางเฉียนเร่งถามอยู่หลายครั้ง จางเสี่ยวฮั่วถึงได้สติกลับมา เขาตอบอย่างลุกลน "หา? อ้อ ยังไม่ได้ตั้งชื่อเลยขอรับ เพิ่งจะทำเสร็จมาหมาดๆ"

"งั้นก็เรียกว่าเครื่องหยอดเมล็ดกึ่งอัตโนมัติก็แล้วกัน ต่อไปของชิ้นนี้จะต้องถูกนำไปใช้แพร่หลายในอำเภอใต้การปกครองแน่ๆ ข้าจะให้ที่ว่าการเขตออกคำสั่ง ห้ามนำเครื่องจักรกลการเกษตรใดๆ ออกไปนอกเขตอวิ๋นทงเด็ดขาด ฝ่าฝืนมีโทษประหาร ต่อไปถ้าขายในเขตหรืออำเภอของเรา เจ้าก็จะได้ส่วนแบ่งจากทุกๆ เครื่องที่ขายได้ พอจำนวนมันเยอะขึ้น รายได้ก็ถือว่ามหาศาลเลยล่ะ"

เสี่ยวฮั่วรีบคุกเข่าลงกับพื้น โขกศีรษะคำนับไม่หยุด "ขอบพระคุณคุณชาย ขอบพระคุณคุณชายขอรับ"