บทที่ 201 แย่แล้ว มีคนมาท้าประลอง

"แปลกจัง ในโลกเราก็มีโลหะที่มีความหนาแน่นสูงเยอะแยะไปหมดนะ อย่างทองคำนี่ไง ทองคำบริสุทธิ์หนึ่งลูกบาศก์เมตรก็หนักตั้ง 19.3 ตันเข้าไปแล้ว แต่เจ้านี่... ดูจากความหนาแน่นแล้ว มันหนักกว่าทองคำตั้ง 1.5 ถึง 2 เท่าเลยนะ อย่าว่าแต่ยุคนี้เลย ในยุคก่อนก็ไม่เคยมีบันทึกเรื่องโลหะแบบนี้มาก่อนเลย" จางอวี่เมิ่งกระซิบที่ข้างหูหยางเฉียน

หยางเฉียนดีใจเนื้อเต้น "แบบนี้เราก็เอาไปตีเป็นสุดยอดอาวุธระดับเทพได้เลยสิ?"

จางอวี่เมิ่งส่ายหน้า สาดน้ำเย็นเข้าใส่ทันที "อย่าไปดูละครมากนักเลย อุกกาบาตเนี่ย ความหนาแน่นมันไม่ค่อยสม่ำเสมอหรอกนะ เอามาทำอาวุธไม่ได้หรอก ถึงทำได้ก็ยากมาก"

จางอวี่เมิ่งลูบคลำอุกกาบาตอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ "แต่ก้อนนี้นี่สิ ข้าว่านอกจากความแข็งแล้ว ความหนาแน่นก็สูงปรี๊ดเลยนะ ลองให้โอวเหย่เซี่ยเอาไปลองดูสิ จะได้หรือไม่ได้ก็ไม่เห็นเสียหายอะไรนี่"

หยางเฉียนลูบคางอย่างไม่แน่ใจ "เธอว่ามันไม่ใช่โลหะที่รู้จักกันในโลก แล้วมันจะมีรังสีหรือมีไวรัสจากต่างดาวติดมาด้วยหรือเปล่าเนี่ย"