บทที่ 209 โห ใหญ่จัง สูงด้วย ล่ำบึกเลย

เต๋อหยางจวินยิ้มเยาะที่มุมปาก พูดจาถากถาง "ข้านึกว่าซิ่นอี้จวินจะสนใจแต่เรื่องเล่นเล่ห์ชิงอำนาจเสียอีก ไม่นึกเลยว่าจะมีใจใฝ่รู้เรื่องการเมืองด้วย ช่างน่าเลื่อมใสจริงๆ"

"แต่ทว่า วันนี้เป็นงานชุมนุมทางปัญญา ผู้เข้าร่วมงานทุกท่านต้องปลดกระบี่ก่อนเข้างานนะขอรับ"

ซิ่นอี้จวินหน้าตึง หันไปมองลูกน้องร่างบึกบึนข้างกาย ลูกน้องคนนั้นจำใจต้องปลดกระบี่ส่งให้คนรับใช้ไป

เมื่อแขกเหรื่อเริ่มทยอยกันมา เต๋อหยางจวินก็เริ่มวุ่นวายกับการต้อนรับแขก โดยไม่สนใจซิ่นอี้จวินเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าบนหน้าของเขาเปื้อนอุจจาระ มองแล้วระคายเคืองสายตา

สาวใช้หลายคนเดินออกมา กล่าวอย่างนอบน้อม "ท่านจวิน ท่านจี้จิ่ว แม่นางมู่ เชิญทุกท่านเข้าประจำที่นั่งเจ้าค่ะ"