บทที่ 216 ทำธุรกิจน่ะรู้จักรักษาคำพูดหน่อยได้ไหม

หยางเฉียนดีใจมาก หัวเราะร่วน "วางใจเถอะ ข้ารับรองว่าพวกท่านไปแล้วจะไม่มีวันผิดหวัง แต่ถ้าคิดว่าไม่เหมาะ จะเปลี่ยนใจไปเฉาเสียนก็ไม่สาย"

ตอนนั้นเอง มีบัณฑิตคนหนึ่งท่าทางอึกอักเหมือนมีอะไรจะพูดแต่ก็ไม่กล้าพูด หยางเฉียนขมวดคิ้ว "ในเมื่อทุกคนตั้งใจจะไปเมืองอวิ๋นทง ก็พูดมาตรงๆ เถอะ ข้ามีนิสัยเหมือนกับท่านเจ้าเมืองนั่นแหละ ไม่ชอบพูดอ้อมค้อมกับคนกันเอง"