บทที่ 220 สามีแบกรับภาระพันชั่ง ภรรยาพึงช่วยแบ่งเบาห้าร้อยชั่ง

ทั้งสองคนอ้อยอิ่งกันอยู่นาน จนกระทั่งถานเทียนเหยี่ยนที่อยู่ด้านข้างทนดูไม่ได้ ไอจนแทบจะสำลักปอดออกมา ถึงได้ทำให้ทั้งสองคนตื่นจากภวังค์

"อ้าว นี่ท่านอาจารย์ไม่ใช่หรือ เฮ้อ ขัดจังหวะจริงๆ ขัดบรรยากาศชะมัด" หยางเฉียนส่ายหัวไปมา

มู่ชิงถลึงตาใส่ "อย่าพูดจาเหลวไหลนะ"

ถานเทียนเหยี่ยนหัวเราะ "เจ้าช่างทำตัวสบายใจเฉิบนะ แอบหมั้นหมายกับชิงเอ๋อร์เป็นการส่วนตัวแท้ๆ แต่กลับหายหัวไปหลายวัน ตอนนี้ยังแอบลอบเข้ามาอีก ตกลงเจ้ามีจุดประสงค์อะไรกันแน่"