บทที่ 236 ชั่วฟ้าดินสลาย หนึ่งเดียวหลอมรวมยุทธภพ

คุณชายเจียสบถด่าในใจ มือที่ถือกระบะกระบี่สั่นเทาโดยไม่อาจควบคุมได้ แม้ว่าหยางเฉียนจะมีรูปร่างไม่สูงนัก หรืออาจจะเรียกว่าผอมบางเสียด้วยซ้ำ แต่เงาร่างที่ดุร้ายปานปีศาจและเทพเจ้าของเขากลับทำให้ทุกก้าวย่างราวกับเหยียบย่ำลงบนหัวใจของเขา

"พะ... พวกเรายอมจำนนแล้ว! ไม่ฆ่าได้หรือไม่" คุณชายเจียหน้าตาขมื่นตึงด้วยความหวาดกลัว

หยางเฉียนเดินเข้าไปหา กลิ่นอายเลือดเข้มข้นโชยเข้าปะทะหน้า

หยางเฉียนหาได้สนใจกระบี่ที่อีกฝ่ายถืออยู่ไม่ เขายกนิ้วขึ้นกดลงบนหน้าผากของอีกฝ่ายอย่างแรง

"สมองของแกมีปัญหา หรือว่าขาดสติกันแน่? กล้าดักสังหารเจ้าเมืองแห่งแคว้นเซี่ย และแม่ทัพเจิ้นเป่ย แกคิดว่าถ้าไม่ฆ่าพวกแกแล้วจะรักษาความยุติธรรมของกฎหมายบ้านเมืองได้อย่างไร โง่เง่าสิ้นดี!"