บทที่ 248 เก็บกวาด

เซียวอวี้คิดว่าในเมื่อมีหลักฐานแล้ว คุณชายก็สามารถลงมือได้อย่างไร้ความกังวล ประกายความเย็นเยียบพาดผ่านดวงตาของนาง ริมฝีปากบางขยับเอื้อนเอ่ย "ลงมือได้"

"รับทราบขอรับ~~~!" ลูกน้องหลายคนประสานมือรับคำสั่ง แล้วรีบวิ่งออกไปทันที

เซียวอวี้เดินออกไปที่ระเบียง มองดูพวกเขาวิ่งออกไป สายตาทอดยาวไปยังทิศทางของเมืองอวิ๋นทง

นางพึมพำกับตัวเอง "ไอ้พวกงั่ง คุณชายกำลังหาข้ออ้างเล่นงานพวกมันอยู่แท้ๆ แทนที่จะหดหัวซ่อนตัว กลับเสนอหน้าออกมารนหาที่ตายเอง สมควรแล้วล่ะ"

"ตึก ตึก ตึก ตึก~~~~!"