บทที่ 250 เล่นไพ่

เมืองเวยหวง ภายในห้องโถงรับรองอันโอ่อ่า กว้างขวาง และดูเก่าแก่

กลิ่นธูปไม้จันทน์หอมกรุ่นลอยอบอวลไปทั่ว อาคารที่ผ่านกาลเวลามาหลายร้อยปีโดยไม่ล้มพังทลาย ให้ความรู้สึกถึงความขลังของประวัติศาสตร์ ดูมั่นคงและสง่างาม

ชายชราในชุดคลุมยาวสีแดงดำกำลังอ่านจดหมายลับฉบับหนึ่ง ยิ่งอ่าน สีหน้าของเขาก็ยิ่งมืดมนลงเรื่อยๆ

"ดี ดีมาก~~~!"

"ตระกูลหวัง ในเมื่อพวกเจ้าไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์ฉันเครือญาติ ก็อย่าหาว่าตระกูลเซี่ยของเราไร้ปรานีก็แล้วกัน" ชายชราค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ประกายความเย็นเยียบพาดผ่านดวงตา ก่อนจะเปลี่ยนกลับมาเป็นรอยยิ้มอารมณ์ดี ราวกับคนแก่ที่ไร้พิษสงใดๆ