บทที่ 293 พละกำลังเหนือมนุษย์มีอยู่จริง!

"พออายุ 12 พ่อเขาก็ออกไปค้าขายต่างเมือง แต่น่าเสียดายที่โดนพวกอันธพาลรุมตีจนตาย ตั้งแต่นั้นมา เขาเลยต้องแบกรับภาระเลี้ยงดูครอบครัว พอเทียบกันแล้ว ข้าว่าชีวิตวัยเด็กของข้ายังถือว่าดีนะ อย่างน้อยก็ไม่เคยต้องอดอยาก"

เรื่องเล่าของหยางเฉียนทำให้จางอวี่เมิ่งเริ่มสนใจ "แล้วหลังจากนั้นล่ะ?"

"จากนั้นเขาก็ทำงานหนักรับจ้างทั่วไปสลับกับขอทาน พออายุ 14 ปี เขาเดินทางไปมณฑลเหอหนานแล้วได้พบกับอาจารย์ ด้วยความสั่งสอนอย่างใกล้ชิดจากอาจารย์ วรยุทธ์ของเขาก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว พละกำลังก็เพิ่มขึ้นมหาศาล"

"พออายุ 17 ปี เขาไปเปิดการแสดงศิลปะการต่อสู้ริมถนนที่เมืองหลวงของมณฑลเหอหนาน แต่ดันไปเจอทหารเลวกลุ่มหนึ่งเข้ามาก่อกวน ตามสถานการณ์ตอนนั้น อาจารย์ของเขากะจะยอมความให้เรื่องจบๆ ไป"

"แต่ตอนนั้นเหอกว่างเหว่ยเพิ่งอายุ 17 ปี กำลังอยู่ในวัยเลือดร้อน เขาก็เลยคว้ากระบองฟาดฟันกับทหารเลวกว่า 20 คน ตัวคนเดียวสู้กับคนเป็นสิบ!"