บทที่ 295 ชวนหรั่นจิ้งไปหอนางโลม

"ได้สิ รักษาการติดต่อกันไว้ ถ้าใช้ได้ผลดี ข้าจะมาซื้ออีกแน่นอน"

"ขอรับ นายท่าน วางใจได้เลย ข้าจะจัดการให้ท่านอย่างดี"

เมื่อเดินออกจากร้าน หยางเฉียนเห็นหรั่นจิ้งเดินเหลียวหลังมองอย่างเสียดาย จึงคว้าแขนเขาแล้วพูดว่า "ไปเถอะ~~~!"

ทั้งสองเริ่มมองหาร้านอาหารในย่านชุมชน

ตั้งแต่เปิดให้มีการค้าขายอย่างเสรี เมืองอวิ๋นทงก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ เมื่อก่อนถึงจะคึกคักบ้าง แต่ถนนหลายสายก็ยังดูเงียบเหงา