บทที่ 302 ท่าทีของตระกูลชุย

พอรู้เรื่องค่าสินสอดในยุคนี้ หยางเฉียนก็แทบจะขำกลิ้ง มันถูกแสนถูก แทบไม่ได้ใช้เงินเลย ถ้าอยากจะให้ดูดีมีระดับหน่อย ก็ไปล่ายิงห่านป่ามาสองตัว แค่นี้ก็ถือว่าหรูหรามากแล้ว

"ภรรยาเอกคือคนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเจ้า กฎหมายของทุกแคว้นให้การยอมรับ แต่อนุภรรยาคืออะไร อนุภรรยาคือคนที่ยอมมาอยู่กับเจ้าเพราะเงินไงล่ะ ถ้าให้น้อย ใครจะยอมมาเป็นอนุภรรยาให้เจ้า แน่นอนว่าก็มีบางคนที่ลำบากจนอยู่ไม่ได้จริงๆ เลยยอมมาเป็นอนุภรรยาเพื่อแลกกับอาหารประทังชีวิต"

พอฟังมู่ชิงอธิบาย หยางเฉียนก็เข้าใจแจ่มแจ้ง พอนึกถึงชีวิตอันน่าเวทนาของอนุภรรยาแล้ว เวลามองหน้ามู่ชิง เขาก็ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก

จางอวี่เมิ่งหัวเราะคิกคัก "มู่ชิง มานี่มา มาทุบขาให้ข้าหน่อย ต่อไปนี้ต้องรู้จักประจบประแจงข้าไว้นะ ไม่งั้นล่ะก็ หึหึ..."

มู่ชิงเอามือป้องปากหัวเราะเบาๆ "แม่นางจางลืมไปแล้วหรือว่า ข้ากับคริสทิน่าก็สนิทกันมากเหมือนกันนะ"