บทที่ 304 อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม ข้ากลัวตาย

วันนั้น หยางเฉียนก็ยังคงแวะเวียนไปที่บ้านพักรับรองเพื่อพูดคุยสัพเพเหระตามปกติ เว้นแต่บุคคลลึกลับในห้องชั้นสองที่เขายังหาข้อมูลไม่ได้

ไพ่ตายของไอ้อ้วนถูกเขาล้วงความลับออกมาหมดแล้ว ก็แค่หวังจะใช้ผลประโยชน์เพียงเล็กน้อยเพื่อแลกกับการที่แคว้นเซี่ยไม่เข้าไปแทรกแซง แถมยังบอกว่ามีไพ่ตายอะไรสักอย่างที่ทำให้มั่นใจว่าเขาจะต้องยอมจำนน

หยางเฉียนรู้สึกสงสัยเหลือเกินว่าไอ้อ้วนจะมีไพ่ตายอะไรได้ อัครเสนาบดีแคว้นเหลียวก็ตายศพไม่สวย หัวหลุดจากบ่าไปตั้งนานแล้ว กองทหารคุ้มกันเสบียงกับพวกคนงานแบกหามของแคว้นเหลียวก็ตกเป็นทาสของเขาหมดแล้ว คิดจะมาหลอกใครกัน ไม่มีทางเชื่อหรอก!

"ท่านอัครเสนาบดีตี๋ขู่ วันนี้อากาศดีนะขอรับ ออกไปเดินเล่นข้างนอกหน่อยไหม คนเราก็ต้องโดนแดดซะบ้างนะขอรับ"

หยางเฉียนเดินก้าวยาวๆเข้าไปในบ้านพักรับรอง เสียงดังฟังชัดดังมาก่อนตัวเสียอีก