บทที่ 371 ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเพลี่ยงพล้ำ ก็ไม่ส่งผลดีต่อเรา

หยางเฉียนลูบคลำแขนตัวเอง แม้จะไม่ได้มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ แต่ข้อมือของเขากลับหนากว่าคนทั่วไป มือข้างเดียวยังกำแทบไม่รอบ ใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มด้วยความพึงพอใจ

"ข้าน้อยอู๋เกาหล่าง และจิงหวย ขอเข้าพบท่านแม่ทัพขอรับ~~!" เสียงดังมาจากนอกกระโจม

หยางเฉียนรีบคว้าชุดคลุมผ้าไหมบางเบามาสวมทับแล้วเดินออกไป

"หืม? ทำไมถึงกลับมาเร็วขนาดนี้ล่ะ"

อู๋เกาหล่างยิ้มกริ่ม "ท่านแม่ทัพ พวกเราแลกเชลยศึกแคว้นเหลียวที่ยังไม่ได้รับบาดเจ็บกลับมาได้ถึงสองพันกว่าคนเลยขอรับ"