บทที่ 384 เตรียมพร้อมเต็มที่

หยางเฉียนจ้องมองเถ้าแก่วัยกลางคนพลางเอ่ยถาม "เจ้าแซ่อะไร"

"ข้าน้อยแซ่เคอขอรับ"

"ดี!"

หยางเฉียนเรียกเด็กสาวกลับมา ล้วงมีดสั้นเล่มหนึ่งออกจากอกเสื้อยื่นให้นาง "ข้าจะเรียกเจ้าว่า เสี่ยวเคอ ก็แล้วกันนะ ดูแลตัวเองให้ดีล่ะ อย่าตายซะก่อน พอถึงเมืองอวิ๋นทงเมื่อไหร่ ข้าจะให้บัณฑิตใหญ่ที่สถานศึกษาตั้งชื่อเพราะๆ ให้เจ้าใหม่"

เสี่ยวเคอดีใจมาก เมื่อชักมีดสั้นออกจากฝัก ประกายแสงสีเงินก็วาววับ นางรู้สึกปลาบปลื้มในใจยิ่งนัก "ขอบพระคุณท่านอู่อันจวินเจ้าค่ะ!"