บทที่ 400 การช่วยชีวิต

เก๋อซิวหมิงหรี่ตาลง จับชีพจรของหยางเฉียน ผ่านไปพักใหญ่ เขาก็พยักหน้า "แม่นางจาง ข้าเตรียมของให้พร้อมแล้ว ยาของใต้เท้าข้าจะไปต้มให้เดี๋ยวนี้ ท่านจัดการคนเดียวไหวไหม"

"ไปเถอะ เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ"

พอเก๋อซิวหมิงออกไป จางอวี่เมิ่งก็รวบผมมัดไว้แน่น สวมหน้ากากอนามัยที่ทำเอง แล้วก็เอาผ้ากันเปื้อนสีขาวที่ชุบแอลกอฮอล์มาพันรอบตัว

ตอนแรกนางตั้งใจจะฉีกผ้าพันแผลบนตัวหยางเฉียนออก แต่เพราะผ้าบางส่วนติดแน่นกับสะเก็ดแผล นางจึงต้องใช้แอลกอฮอล์ราดให้ชุ่มก่อน แล้วค่อยๆ แกะออกอย่างระมัดระวัง

พอเห็นบาดแผลทั่วร่างของหยางเฉียนชัดๆ แม้แต่จางอวี่เมิ่งที่เคยผ่าตัดมานับไม่ถ้วน ก็ยังต้องสูดปากด้วยความตกใจ