บทที่ 408 พบร่องรอยคน

หยางเฉียนนวดขมับอย่างใจเย็น "เรื่องการบริหารบ้านเมือง มุมมองของข้าอาจจะแตกต่างจากคนอื่นสักหน่อย แต่เอกสารพวกนี้ก็แค่เยอะไปเท่านั้นแหละ สำหรับข้าแล้ว มัน โซอีซี่มาก!"

"โซอีจี?"

"ก็แปลว่าง่ายมากๆ ไงล่ะ"

หยางเฉียนยื่นม้วนไม้ไผ่ในมือให้เฉาอู๋ซวง พลางยิ้ม "เอกสารราชการทั้งหมด ข้ากำหนดรูปแบบการเขียนไว้หมดแล้ว ไม่มีคำพูดเยิ่นเย้อ ไม่มีคำศัพท์หรูหราให้ปวดหัว"

"แค่ระบุว่า โครงการอะไร แผนงานแบบไหน ทำไมถึงต้องทำ บลาๆๆ แค่นี้ก็พอ"