บทที่ 107 หน่วยงานน้ำใสใจจริง

เฉินเซียงเฉี่ยวพูดว่า: “เฮ้อ แกว่า เขาจะไม่ใช่ว่าอยากจะไปทำงานที่ที่ทำการตำบลเหรอ? เขาไม่ได้ไม่มีงานทำแล้วเหรอ!”

อู๋หงคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ แต่เรื่องนี้ต้องผ่านกรมบุคคลของเขต เขาก็ไม่ใช่ข้าราชการ มีความยากอยู่บ้าง...”

พอพูดถึงตรงนี้ เขาก็ปฏิเสธตัวเองอีกครั้ง: “ไม่ใช่ ไม่ใช่เรื่องงาน ถ้าใช่ เขาบอกกับข้าโดยตรงก็ได้ เรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องปิดบัง! ต่อให้จะมี ข้ากับเขาสองคนออกไปฉี่สองครั้ง เขาก็ไม่เอ่ยถึงเลยสักคำ!”

สองสามีภรรยาเงียบไปครู่ใหญ่

อู๋หงพูดอีก: “แปลกจัง วันนี้เขาถามข้าเรื่องที่โจวเฒ่าซานกับเฒ่าวั่งกลับเข้าเมือง...”