บทที่ 109 ไอ้หนุ่มคนนี้ไม่เลว

อาหารเย็นถูกจัดไว้ที่ร้านอาหารของรัฐแห่งหนึ่งซึ่งเป็นร้านประจำของกรมชลประทาน กับข้าวสิบสองอย่าง เหล้าเต๋อฮุ่ยต้าฉวี่สี่ขวด ทุกคนต่างก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

พอเหล้าเข้าที่ โจวตงเป่ยก็อ้างว่าไปปัสสาวะออกจากห้องส่วนตัวไป หาผู้จัดการร้านอาหาร: “สวัสดีครับ ขอโทษนะครับ ท่านผู้อำนวยการอวี๋มีบิลค้างที่นี่ไหมครับ?”

ผู้จัดการเป็นชายอ้วนวัยสี่สิบกว่าปี บนเปลือกตาซ้ายยังติดกระดาษขาวขนาดเท่าเล็บอยู่

เขากะพริบตาเล็กๆ ไม่เข้าใจว่าไอ้หนุ่มร่างสูงใหญ่ตรงหน้าคนนี้หมายความว่าอะไร แต่เห็นได้ชัดว่าวันนี้เขาเป็นเจ้าภาพ ดังนั้นจึงพยักหน้า

“ประมาณเท่าไหร่ครับ?”