บทที่ 122 หม่าหุยจื่อ

เอ้อร์หู่พอได้ยินเขาพูดแบบนั้น ก็รีบพูด: “ยอมสิครับ จะไม่ยอมได้ยังไง? พี่ชายผมบอกว่า พี่หม่าตีกันน่ะลูกผู้ชายตัวจริงแน่นอนครับ!”

คิ้วของหม่าเสี่ยวฮวาเลิกขึ้น ไม่พอใจ “พูดแบบนี้ เหมือนกับว่าปกติพี่หม่าอย่างข้าไม่เป็นลูกผู้ชายงั้นเหรอ?”

เอ้อร์หู่หัวเราะแห้งๆ “ใช่ครับ ใช่ครับ!”

“หา?”

“ไม่ใช่ครับ...” เอ้อร์หู่แทบอยากจะตบหน้าตัวเองสองที รีบอธิบาย: “ผมหมายความว่าปกติพี่หม่าก็เป็นลูกผู้ชายครับ!”