บทที่ 136 รายได้สามร้อยกว่าหยวนต่อวัน

ได้ยินคำว่า "แต่ว่า" หวังเจี้ยนก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลย “ว่ามาเลย!”

“คุณหวังครับ รถตักที่พวกคุณส่งมาเนี่ย นอกจากจะช่วยเราแล้ว จะต้องช่วยรถคันอื่นขนทรายด้วยนะ!”

หวังเจี้ยนหัวเราะลั่น “ผู้จัดการโจวนี่เป็นคนตรงไปตรงมาจริง ๆ นะ ไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่นิดเดียว!”

พอเห็นท่าทางของอีกฝ่ายแบบนี้ โจวตงเป่ยก็รู้ทันทีว่าเรื่องนี้สำเร็จแน่ ส่วนเรื่องที่ว่าอีกฝ่ายจะแดกดันตัวเองก็ไม่สนใจหรอก!

เฒ่าเพียวกับเอ้อร์หู่มองหน้ากัน สองคนนี้ทั้งรักทั้งเกลียดไอ้โจวตงเป่ยคนนี้จริง ๆ ถ้าไม่มีคนนอกอยู่ด้วย พวกเขาคงจะเข้าไปกอดและหอมแก้มมันไปแล้ว