บทที่ 160 หัวใจที่เย็นสบาย

โจวตงเป่ยก็หยุดเดิน

“อย่างเช่นลดความหนาของกระจกลงหน่อย, ลดการทาสีลงหนึ่งรอบ...”

สีหน้าของโจวตงเป่ยก็ดูไม่ดีขึ้น “ผู้จัดการหม่าครับ! ผมกลัวว่าถ้าผมทำแบบนั้นเพื่อจะได้เงินเพิ่ม ผมจะไม่มีโชคได้ใช้เงินนั้นในอนาคต! ผมกลัวว่าคนในเป่ยซานจะชี้หน้าด่าผม!”

อาจารย์ซาที่อยู่ข้างหลังก็ดูประทับใจมาก พอเขามองไปที่โจวตงเป่ยอีกครั้ง สายตาของเขาก็เปลี่ยนไป

หม่าจื้อเฉียงก็หน้าแดงก่ำแล้วก็รีบอธิบายว่า “ผู้จัดการโจวครับ! อย่าเข้าใจผิดนะ! ผมไม่ได้จะทำแบบนั้น! ผมแค่กลัวว่าบริษัทอื่นจะใช้วิธีแบบนั้นเพื่อลดราคา...”