บทที่ 185: นายเป็นเสือเหรอ?

หลิวเหล่าลิ่วพูดต่อ:

"ผมคว้ามีดทำครัวของเขาแล้วฟันเลย! มีดแรก! มีดที่สอง! มีดที่สาม... ผมเกลียดเขามากจนฟันไม่พอ... ฟันไม่พอ! ผมเกลียดเขามาก! เกลียดเขามาก!"

"ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ผมจะไปยืมนายได้ยังไง แล้วเงินจะหายได้ยังไง?"

"ผมเกลียดเขา! เกลียดจนอยากจะถลกหนังแล้วดึงเส้นเอ็นของเขาออกมา!"

โจวตงเป่ยวางมือลงบนไหล่ของเขาเบา ๆ "พี่ลิ่ว! พี่มันโง่จริง ๆ!"