บทที่ 189: ความอิจฉา

ยิ่งสืบไป ก็ยิ่งรู้สึกว่าคดีนี้น่าจะใส่ร้ายเฉินลิ่วจื่อ และคนที่ทำน่าจะเป็นโจวคนบ้านี่แหละ!

ในตอนแรก หวังกังรู้สึกตื่นเต้นมาก แต่พอค่อย ๆ ใจเย็นลง เขาก็นึกถึงขวานที่ส่องประกายเย็นยะเยือก

ว่ากันว่าขวานเล่มนี้ใช้ฟันหัวของซุนต้าหมาปังขาดเป็นสองท่อน จนสมองไหลเต็มหาดทราย!

ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจเก็บความลับนี้ไว้ในใจ และจะไม่พูดออกมาถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ

เมื่อนึกถึงความบ้าคลั่งของเขา และการสนับสนุนจากฉีเกอและพวกถูซื่อ ถ้าทำไม่ดีตัวเองจะต้องถูกจัดการอย่างหมดสภาพแน่ ๆ...