บทที่ 191 : ฉันนี่แหละ...จะร้องเพลงแล้วนะ!

เช้าวันถัดมา โจวตงเป่ยเหมือนเทพเจ้าโปรยเงิน เขาไปเยี่ยมบ้านของเหล่าเพียวและเอ้อร์หู่ทีละบ้านต่อหน้าพ่อแม่ของทั้งคู่ แล้วมอบเงินให้ครอบครัวละ ห้าพันหยวน

คำพูดของเขาก็เหมือนกันทุกบ้าน

“ลุง ป้า นี่คือโบนัสปลายปีของเอ้อร์หู่ (หรือหมั่นถุน) นะครับ ผมให้เงินกินเล่นเขาไปแล้วห้าร้อย ถ้าเขามาขอเงินเพิ่มอีก ห้ามให้เด็ดขาดนะครับ เงินก้อนนี้ต้องให้พวกท่านเก็บไว้เท่านั้น...”

เงินจำนวนมากขนาดนี้ทำให้พ่อแม่ทั้งสองครอบครัวตะลึงพูดไม่ออก

ต่อมาทั้งเอ้อร์หู่และเหล่าเพียวต่างก็ “คัดค้านอย่างรุนแรง” ต่อการกระทำชั่วร้ายอันนี้ของโจวตงเป่ย เพราะเงินของพวกเขาถูกส่งตรงถึงพ่อแม่หมด! แต่ถึงจะคัดค้านแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์ เสียงประท้วงยิ่งไม่มีผลอะไรเลย!