บทที่ 129 ระหว่างการผ่าตัด

หลี่เมิ่งเฉินทำหน้ามุ่ยพลางบ่นให้หลิวฮ่าวฟัง "นี่ หลิวฮ่าว เธอรู้ไหม วันนี้ตอนฉันมาถึงโรงพยาบาล ฉันเห็นตาแก่หลี่กับพี่โจวเดินไปที่แผนกผู้ป่วยนอกอีกแล้วนะ แค่คิดก็ปวดหัวแล้วเนี่ย"

หลิวฮ่าวเห็นหน้ามุ่ยๆ น่ารักๆ ของเธอก็อดยิ้มไม่ได้ "โธ่ เมิ่งเฉินจ๊ะ ทนอีกนิดนะ วันนี้ก็วันพุธแล้ว เต็มที่ก็แค่ผ่าตัดไปจนถึงวันศุกร์แหละน่า ฮึบหน่อยนะ"

คำพูดของหลิวฮ่าวทำให้หลี่เมิ่งเฉินนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอขยับเข้าไปใกล้ๆ เขา แล้วเอียงคอถามด้วยรอยยิ้ม "นี่ หลิวฮ่าว เธอเหนื่อยบ้างไหมเนี่ย?"

หลิวฮ่าวหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบแล้วตอบ "เหนื่อยสิครับ จะไม่เหนื่อยได้ไง แต่พอคิดว่าผู้อำนวยการหลี่ยังอุตส่าห์ไปนั่งรับคนไข้ให้ผมที่แผนกผู้ป่วยนอก ผมก็ฮึดสู้ขึ้นมาได้ แถมผมก็อยากรวยเร็วๆ ด้วยแหละ"

แม้จะรู้ดีว่าหลิวฮ่าวอยากรวยไปเพื่ออะไร และลึกๆ ก็แอบดีใจ แต่ปากก็อดไม่ได้ที่จะเหน็บแนม "นายนี่มันหน้าเงินจริงๆ เลยนะ สงสัยพอรวยเมื่อไหร่ คงเอาเงินมาทำหมอนหนุนนอนแน่ๆ"