บทที่ 131 พายุคนไข้ระลอกใหม่

พยาบาลสาวเพื่อนของหลี่เมิ่งเฉินถอนหายใจยาวก่อนจะตอบว่า "เฮ้อ... เมิ่งเฉิน เอางี้สิ เดือนนี้มันแปลกๆ นะ แผนกฉุกเฉินเราจู่ๆ คนไข้ก็เยอะขึ้นผิดหูผิดตา เอาแค่เรื่องห้องผ่าตัดนะ วันนี้วันเดียวส่งคนไข้มาเพียบเลย รู้ไหม? เมื่อวานส่งมาหกคน วันนี้ปาเข้าไปเจ็ดคนแล้ว แถมก่อนพวกเธอจะมาถึง ห้องผ่าตัดก็เพิ่งโทรมาบอกว่ามีคนไข้จะส่งมาอีกคนนึง ดูท่าคืนนี้เวรดึกคงไม่ได้พักผ่อนสบายๆ แน่ๆ"

หลิวฮ่าวที่กำลังก้มหน้าก้มตาค้นหาประวัติคนไข้ ได้ยินแบบนั้นก็ลอบกลืนน้ำลายยิ้มเจื่อนๆ ไม่กล้าปริปากพูดอะไร จะให้พูดอะไรได้ล่ะ ในเมื่อคนไข้หกคนที่ส่งมาเมื่อวาน เป็นของเขาไปแล้วสี่คน ส่วนวันนี้เจ็ดคน ก็เป็นของเขาอีกสี่คน แถมคนที่กำลังจะส่งมาก็ยังเป็นของเขาอีก ตอนนี้หลิวฮ่าวทำได้เพียงรูดซิปปากให้สนิทที่สุด

หลิวฮ่าวมองหาประวัติคนไข้ที่เคาน์เตอร์พยาบาลไม่เจอ แถมบทสนทนาของหลี่เมิ่งเฉินกับพยาบาลสาวก็วนเวียนอยู่แต่เรื่องผ่าตัดกับคนไข้ ขืนปล่อยให้คุยกันต่อไป เขาเกรงว่าหลี่เมิ่งเฉินจะหลุดปากบอกความจริงออกไป แล้วทีนี้เขาจะมองหน้าพยาบาลสาวผู้น่าสงสารคนนี้ยังไงล่ะ? เขาจึงรีบขัดจังหวะบทสนทนาของทั้งคู่ "เอ่อ... เฉินเฉิน พี่โจวบอกว่าวางแฟ้มประวัติคนไข้ไว้ที่เคาน์เตอร์พยาบาล ไม่ทราบว่าอยู่ตรงไหนเหรอครับ?"

พยาบาลสาวที่ชื่อเฉินเฉินหยุดคุยกับหลี่เมิ่งเฉิน หันมาพยักหน้าให้หลิวฮ่าว "อ๋อ ใช่ค่ะ คุณหมอหลิว คุณหมอจะมารับตอนนี้เลยเหรอคะ? หัวหน้าพยาบาลโจวฝากบอกว่าคุณหมอจะมาเอาพรุ่งนี้เช้า ทำไมถึงมารับตอนนี้ล่ะคะ?"

หลิวฮ่าวยิ้มแห้งๆ พยักหน้ารับ "ครับๆ พอดีผมกลัวว่าพรุ่งนี้เช้าจะอ่านไม่ทัน เลยว่าจะเอาไปอ่านเตรียมตัวที่ห้องพักแพทย์คืนนี้น่ะครับ"