บทที่ 136 เตรียมตัวล่วงหน้า

อุตส่าห์กะว่าจะได้นอนเต็มอิ่มสักคืน แต่หลิวฮ่าวผู้น่าสงสารกลับต้องสะดุ้งตื่นเพราะฝันร้ายของตัวเอง

ตอนแรกในความฝันก็ดูดีอยู่หรอก ทำให้เขารู้สึกภาคภูมิใจและเป็นสุขสุดๆ กับการได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุด ให้ผู้คนนับไม่ถ้วนแหงนหน้ามองด้วยความชื่นชม

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า ในขณะที่เขากำลังเคลิบเคลิ้มกับความสำเร็จ จู่ๆ ก็มีพายุหมุนพัดมาจากไหนไม่รู้ พัดเอาร่างของเขาปลิวละลิ่วตกลงมาจากจุดสูงสุดนั้น

ภาพที่ตกลงมามันช่างน่ากลัวจริงๆ หลิวฮ่าวตกใจสุดขีด แขนขาตะเกียกตะกาย ร้องโวยวายลั่น ก่อนจะสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความหวาดผวา พอตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองเหงื่อแตกพลั่กไปทั้งตัว พอมองดูเวลาก็เพิ่งจะตีห้าครึ่ง

เห็นเวลาแล้วก็ถอนหายใจอย่างหงุดหงิด ฝันอะไรพิลึกพิลั่น สงสัยคงเพราะเหนื่อยจากการผ่าตัดติดๆ กันสองวันแน่ๆ เลย