บทที่ 117: ซ่งปินและกัวเจีย

หนิงเฉินมองดูหน้าจอมือถือที่สวี่ซูเหยียนส่งคำขอเป็นเพื่อนมาไม่หยุดหยิบด้วยความรำคาญใจเป็นที่สุด

“ซีย่าว เธอช่วยมาเป็นแฟนฉันสักพักได้ไหม”

คำสารภาพรักที่โพล่งออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำเอาลูกพี่ลูกน้องกู้ถึงกับพ่นน้ำมะนาวพรวดออกมา

หญิงสาวจ้องมองเขาอย่างตกตะลึง ทั้งลนลานและไม่เข้าใจ “อะ... อะไรคือแฟนสักพักเหรอคะ?”

ประโยคนี้มันดูเจ้าชู้ชะมัด!