บทที่ 122 ปรมาจารย์ฮวงจุ้ย หลี่ว่านเซิน

ทั้งสองครอบครัวร่วมทานมื้อค่ำกันจนเกือบสามทุ่มจึงพากันเดินออกจากห้องส่วนตัว

สวี่จิ่งซานตบบ่าหนิงชางเม่าพลางชวนคุยอย่างสนิทสนม

บอกตามตรงว่าตอนแรกหนิงชางเม่าค่อนข้างเกรงใจสวี่จิ่งซาน เพราะอีกฝ่ายมีตำแหน่งเป็นถึงประธานกรรมการ ส่วนเขาเป็นเพียงชาวไร่ชาวนา แต่ไม่นึกเลยว่าสวี่จิ่งซานจะเป็นคนติดดินและเข้าถึงง่ายขนาดนี้ เขาจึงเริ่มคลายความกังวลและพูดคุยอย่างเปิดอก

“พี่หนิง สนใจมาพัฒนาธุรกิจที่ชิงโจวไหมครับ? ลองเปิดบริษัทดู ต่อไปสองครอบครัวเราจะได้ร่วมมือกันบ่อย ๆ ไง” สวี่จิ่งซานเสนอ

“เรื่องนี้... ไว้ค่อยว่ากันเถอะครับ!”