บทที่ 124 ออกเดินทางสู่หลิ่งหนาน

ถ้ำลึกลับ? ตำราโบราณ? วิชาที่สาบสูญ? นี่มัน... เรื่องในนิยายกำลังภายในกลายเป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ?? 

หนิงชางเม่ารู้สึกตามสัญชาตญาณว่าลูกชายกำลังหลอกเขา! แต่เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของหนิงเฉิน ประกอบกับความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ สีหน้าของเขาก็เริ่มเคร่งขรึมขึ้นตามพลางเอ่ยว่า “ลูกรัก ถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ตำราโบราณในมือลูกเล่มนี้ต้องมีมูลค่ามหาศาลแน่ ๆ ลูกต้องเก็บรักษาไว้ให้ดีนะ”

 เฉินหลานสำทับอีกแรง “ใช่จ้ะ ทรัพย์สินมีค่าอย่าให้ใครเห็นสุ่มสี่สุ่มห้า” 

“เรื่องนี้ผมทราบดีครับ” หนิงเฉินยิ้มพลางปรายตามองสวี่จิ่งซาน เฉียวจิ้ง และสวี่ซูเหยียนอย่างแนบเนียน ทั้งสามคนมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปต่างกัน บ้างก็ตกใจ บ้างก็สงสัย บ้างก็อิจฉา … มื้อนี้ หลี่ว่านเซินยกให้ทั้งสองครอบครัวทานฟรี สวี่จิ่งซานเป็นคนขับรถไปส่งเฉินหลานและหนิงชางเม่าที่โรงแรมที่พักด้วยตัวเอง “หลานหลาน พี่หนิงครับ 

ซูเหยียนน่ะเขาหน้าบาง ไม่กล้าพูดเอง มีเรื่องหนึ่งเธอเลยฝากให้ผมมาปรึกษาพวกคุณหน่อย...” ระหว่างทาง สวี่จิ่งซานก็โพล่งขึ้นมา สองสามีภรรยามองสวี่ซูเหยียนที่ทำหน้าไม่รู้เรื่องรู้ราว แล้วก็หันกลับมามองสวี่จิ่งซาน “คือว่า... ซูเหยียนเขาถูกเลี้ยงมาแบบตามใจน่ะครับ เขาบ่นว่าเตียงที่หอพักโรงเรียนมันแข็งเกินไปจนนอนเจ็บหลัง เลยอยากจะขอย้ายกลับไปอยู่ที่วิลล่าหลังนั้น พวกคุณเห็นว่ายังไงบ้างครับ?”