บทที่ 192 ยาสมุนไพรวิเศษ ‘ไหมทอง’ ปรากฏกาย

“ไม่ยอมความ เด็ดขาดก็ไม่ยอม!” เฉินหย่า ป้าสะใภ้ของเขาถือว่ายังมีศักดิ์ศรีพอตัว “ตีลูกชายฉันจนสภาพนี้ ต่อให้ชดใช้เงินเท่าไหร่ฉันก็ไม่ยอมรับ ไอ้เด็กนรกนั่นต้องเข้าไปนอนในคุกสักสองสามปี!”

“ใช่แล้ว!” ซ่งเหว่ยกล่าวเสริม “นอกจากจะชดใช้ห้าล้าน ไม่อย่างนั้นเรื่องนี้ไม่จบแน่!”

สิ้นเสียงคำพูด หนิงเฉิน ซ่งปิน และเฉินหย่า ต่างพากันหันไปมองด้วยความประหลาดใจ

“พวกคุณมองผมทำไม?” ซ่งเหว่ยฝืนทำใจดีสู้เสือแล้วกล่าวว่า “ถ้าชดใช้ห้าล้าน เรื่องนี้ก็ใช่ว่าจะไม่มีหวังในการยอมความกัน...”

“ซ่งเหว่ย นี่คุณเห็นแก่เงินจนหน้ามืดไปแล้วเหรอ!” เฉินหย่าฟาดเขาเข้าอย่างแรงพลางด่าทอ “ลูกชายถูกตีขนาดนี้ คุณยังเอาแต่คิดเรื่องเงิน เงิน เงิน! ไม่มีเงินแล้วคุณจะตายหรือไง!”