บทที่ 207: ลอบเข้าอาคารเจี้ยนกั๋ว

“ว่าไงนะ!?”

เจิ้งเหวินหลงอึ้งกิมกี่ไปสิบตลบ

เดิมทีเขานั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องประชุม พอได้ยินประโยคนี้เขาก็สปริงตัวลุกขึ้นยืนทันที ดวงตาเบิกโพลงจนแทบถลนออกมา

“ท่านประธาน เป็นอะไรไปครับ?”

เหลียงหย่งจื้อ รองประธาน และหวังฉี หัวหน้าหน่วยปราบจลาจล ต่างมองประธานสมาคมของตนด้วยความไม่เข้าใจ