บทที่ 244: แนะนำตัว

ความเร็วในการกินอาหารของหนิงเฉินนั้นรวดเร็วปานพายุหมุน นอกจากการคีบอาหารใส่จานให้พ่อกับแม่เป็นระยะแล้ว ตะเกียบของหนิงเฉินก็แทบจะพุ้ยอาหารเข้าชามตัวเองอยู่ตลอดเวลา

จนกระทั่งเขาอิ่มหนำสำราญ จานอาหารบนโต๊ะกลับว่างเปล่าสะอาดเกลี้ยงเกลา ไม่เหลือเศษอาหารตกค้างเลยแม้แต่น้อย

สะท้อนความหมายของแคมเปญ "กินเกลี้ยงไม่เหลือทิ้ง" ได้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด

หนิงเฉินพึงพอใจเอนกายพนักเก้าอี้ด้านหลัง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "พ่อแม่ครับ พอดีมีธุระด่วนนิดหน่อย คืนนี้ผมคงต้องเดินทางกลับก่อนล่ะครับ"

"จะไม่พักอยู่ต่ออีกสักสองสามวันเหรอ?"