บทที่ 102: ยังไงก็ต้องอาสาม

“แม่ครับ เห็นไหมครับ? นี่แหละธาตุแท้ของมนุษย์ ตอนที่แม่สบายดีก็ดูไม่ออกหรอก พอมีเรื่องลำบากต้องการความช่วยเหลือขึ้นมา ก็พากันเผยธาตุแท้ออกมาหมดเลย”

จ้าวซี่ชิวไม่ได้พูดอะไรต่อ

หลินเฉียงโมโหมาก

“เสวี่ย เธอกลับมาเถอะน่า ไม่ให้ยืมก็ไม่ให้ยืม พวกเราค่อยไปหาทางอื่นเอา”

จ้าวเสวี่ยขานรับคำหนึ่ง