บทที่ 104: คนชั่วที่เห็นแก่ได้โดยแท้

จ้าวซี่ชิวพูดจบ ก็หันไปบอกหลินเทาให้ไปหากัวเหยียนเพื่อเอาเงินที่เพิ่งจ่ายไปเมื่อครู่กลับคืนมา

“พี่สะใภ้ครับๆ”

หลินกุ้ยหมิงรีบเข้าไปห้าม มองจ้าวซี่ชิวแวบหนึ่งด้วยความละอายใจอย่างยิ่ง จากนั้นก็หันกลับไปเผชิญหน้ากับหลิวพาน ถลึงตาใส่หลิวพานด้วยสายตาเกรี้ยวกราด

หลิวพานเผลอถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว หลิวจินหงเองก็ตกใจเช่นกัน แต่ก็ยังคงยืนขวางอยู่ข้างหน้าเจ๊ของเขา เขามาก็เพื่อมาเป็นกำลังเสริมให้เจ๊ของเขานี่นา

“คุณ... คุณคิดจะทำอะไร?”